Hoe het begon

De Tegelse Hofzangers waren niet het eerste en zullen ook beslist niet het laatste muzikale ensemble zijn dat ontstaan is uit een Ceciliaviering. Het was in 1960 toen enkele leden van het toenmalige Tegelse St.Martinus-kerkkoor het idee opperden tijdens dit jaarlijkse feest een persiflage te maken op de beroemde Mainzner Hofsänger. Luttele weken later had Tegelen er een nieuwe zanggroep bij. Pianist/zanger Jo Stapel ontpopte zich spoedig als een verdienstelijk dirigent. Een bestuur werd niet nodig geacht. Geen poespas, gewoon lekker zingen! Typisch voor de Hofzangers was toen al het zingen zonder partituur, een voorbeeld dat later door vele andere koorgezelschappen zou worden overgenomen.

De eerste plaat

In 1963 al doken de Hofzangers de tot studio omgebouwde gymzaal van de Muloschool aan de Muntstraat in om twee singeltjes op te nemen voor platenmaatschappij Artone. Ook buiten het "vijfde jaargetijde" liet het koor steeds vaker hun gezicht zien. Bijvoorbeeld aan boord van de Henri Dunant het bekende Rode Kruisschip Het koor rolde in de jaren zestig letterlijk van het ene in het andere optreden.

Opvolging eerste dirigent Jo Stapel door Jan Timp

In de jaren zestig kwam er een keerpunt in de carrière van de Tegelse Hofzangers. Jo Stapel werd opgevolgd door de Venlose dirigent Jan Timp. Deze verbintenis zou een zilveren randje krijgen. Na vijfentwintig jaar trouwe dienst werd hij tot eredirigent benoemd.

Keuze voor Oost-Europese kerk en volkszang

Jan Timp leidde het koor niet alleen naar een hoger niveau, hij was ook de stuwende kracht achter de koerswijziging naar een serieuzer genre. Uiteindelijk gingen de Hofzangers overstag, ook al omdat ze het optreden in rokerige en rumoerige zaaltjes beu waren. Na een afweging van de verschillende mogelijkheden volgde een eerste kennismaking met de Oost-Europese kerk en volkszang. Een juiste keuze zo bleek al gauw. Vooral de Slavisch Byzantijnse liturgie leek de Hofzangers op het lijf geschreven. In 1968 werd besloten om een bestuur te formeren.

1973: optredens in Vaticaanstad en audiëntie bij de paus

In 1973 kreeg het koor contact met de oud-Tegelenaar pater Cor Dings . Pater Dings,werkzaam in Rome, zorgde voor een bezoek en optredens van het koor in de Vaticaanstad. Het hele gezelschap inclusief aanhang stapte in het vliegtuig voor het eerste grote concert uit de Hofzangershistorie. Twee jaar later werd Rome opnieuw met een bezoek vereerd. met als onvergetelijke hoogtepunten een optreden van bijna drie kwartier voor radio Vaticana en een audiëntie bij de paus.

Zilveren jubileum

In 1977 ontstonden de eerste contacten met de landelijke organisatie van de Zonnebloem. Tot in de tachtiger jaren waren de Hofzangers een paar keer per jaar te gast in verschillende vakantieoorden van de Zonnebloem. Het zilveren jubileum was letterlijk het begin van een gouden tijdperk. Het evolutieproces dat na de overstap van de vrolijke "Stammtisch" naar het serieuze Slavisch Byzantijnse genre, onder leiding van Jan timp was ingezet, geraakte met de komst van dirigent Paul Janssen in een stroomversnelling. In 1987 volgde hij Jan Timp op als muzikaal leider. Het repertoire groeide van week tot week, Janssens grootste verdienste was dat hij het koor tot een homogeen geheel heeft weten te smeden.

Hoogtepunt: wereldkorenfestival 1991

Tijdens een vijfdaags wereldkorenfestival in het Franse Nancy inspireerde Paul Janssen zijn pupillen tot de grootste prestatie uit hun tot dan toe 31 jarig bestaan. Dè dag 11 mei 1991, de dag van het galaconcert op het immense Place Stanislas, dat rechtstreeks op de Franse televisie te volgen was en bijgewoond werd door naar schatting 13000 toehoorders, zal nooit meer uit het geheugen verdwijnen . Alleen de gedachte aan dit hoogtepunt bezorgt menige Hofzanger nu nog koude rillingen.

Concert met André Rieu

Oók in 1991 was het uitzonderlijk mooi korenconcert in openluchttheater De Doolhof in Tegelen met de inmiddels wereldberoemde 'stehgeiger' André Rieu. Hierna volgde een niet te vergeten nachtmis in de kerk van de Trappistenabdij met na afloop een kerstviering met hun partners. Deze traditie zou duren tot 2003.

Komst huidige dirigent Bert Ramakers

Aan het eind van 1992 kondigde Paul Janssen geheel onverwacht zijn vertrek aan. Zijn taak was volbracht meende hij. Het bestuur vond een geschikte opvolger in de persoon van Baarlonaar Bert Ramakers, een dirigent die bekend staat om zijn voorliefde voor Byzantijnse gezangen. De vonk sprong vrijwel direct over en vanaf de eerste repetitie werd de nieuwe koorleider door de zangers op handen gedragen. Met het opluisteren van de H.Mis voor de première van de Tegelse Passiespelen in 1995, rechtstreeks te volgen via KRO televisie, en een succesvol concert werd het zevende lustrumjaar afgesloten. Liederen uit de Slavisch Byzantijnse liturgie bezorgt het koor een vijftiental keer jaarlijks het opluisteren van liturgievieringen in kerken in Limburgse- Brabantse en Duitse kerken . Zoals de Kathedraal en de Munsterkerk in Roermond en de Onze Lieve basiliek in Maastricht. Ook de imposante Domkerk in Xanten stond op het programma.

Kerstconcerten met Ernst Daniël Smid

Enkele succesvolle waagstukken zijn nog de geweldige kerstconcerten in 1996 en 1998 met o.a. de bekende bariton Ernst Daniël Smid. Hoogtepunt in hun veertigste jubileumjaar in 2000 was een vijfdaagse concertreis met hun partners naar Rome. Het opluisteren van de H.Mis in de Gaetanakerk, een kort concert in het Pantheon, de prachtige excursies , een bezoek aan Pompei en de kloosters van Monte Casino waren om niet te vergeten.

CD's

Inmiddels heeft het koor zijn kwaliteiten vastgelegd op de harde schijf. In 2002 brachten ze hun eerste CD uit met Slavisch Byzantijnse liederen en in 2005 een CD met een internationaal repertoire genaamd "Muzikale Wereldreis". Het uit 29 zangers bestaande koor, nog steeds onder de bezielende van dirigent Bert Ramakers, staat als een muur en gaat geen uitdaging uit de weg.